Het woord fokker roept bij veel mensen een verkeerde associatie op en dat is best te begrijpen. In de wereld van de voortplanting met dieren, voor mij dus honden, gebeuren rare dingen. Je hebt de echte broodfokkers die niet denken aan het welzijn van de hond maar alleen aan de winst die ze in hun eigen portemonnee kunnen steken. Daarnaast heb je de voortplanters, deze groep zegt te fokken met honden maar in mijn ogen kennen ze het ras waarmee ze fokken onvoldoende, zijn zich niet bewust van genetica en brengen honden voort die welliswaar lijken op een specifieke rashond. Deze honden kunnen zeker met een stamboom aangekocht worden, per slot van rekening is een stamboom alleen maar een papiertje waarop staat wie de ouders van de hond zijn, de grootouders en de overgrootouders.

Een fokker die wel kennis heeft van het ras, de hond waar die mee wil fokken, de aandoeningen (soms genetisch) die voorkomen, zal zich aansluiten bij een rasvereniging. De ras vereniging stelt namelijk eisen aan de fokker, de hond en de voorgenomen combinatie voordat er sprake kan zijn van nageslacht.

De Finse lappenhond heeft een vrij divers rasbeeld maar de echte kenners van het ras zien zeker het verschil met een hond die wel of niet voldoet aan de rasstandaard.